🌠سیاره

دیروز بعد ازظهر رفتیم خونه خالم ،بعد بچه های پسرخالم اومدن و من و خواهری حسابی سرشون با نقاشی گرم کردیم ،از اونجا رفتیم خونه خودمون دیدیم که تا کجا پیش رفته و نظرامون به بابام گفتیم و قراره که طراحی هامون بفرستیم واسشون که قراره چه چیزهایی رو کار کننن تو اتاق ها ...

دلم برای اینجا تنگ شده بود حسابی ،ان شالله میخوام دوباره بنویسم . راستی حال دوستان وبلاگی چطوره؟ امیدوارم همه خوب باشید .... پ.ن:این روزها خیلی زیاد در مورد اسباب کشی به خونه جدید و طراحی اتاقهامون فکر میکنم ،خیلی سخته بعد از این همه سال اتاقهامون از هم جدا بشه .... خیلی انتخاب طرح کاغذ دیواری ،پرده و .....مشکله  امیدوارم هرچه زودتر کار های خونه تموم بشه و از اینجا بریم هرچند دل کندن از خونه کودکی هامون اسون نیست اما یکم تنوع هم لازمه گاهی اوقات ....     ...

امسال مثل سالهای دیگه نیست امسال دیگه زمستون ها رو نمیشه در کنار پدربزرگ زیر کرسی تجربه کرد ،امسال دیگه کسی نیست که موقع ورود به اون خونه به خواهرم لبخند بزنه ,یا کسی نیست که موقع برگشتن به خونه بگه هر وقت رسیدین خونه به من زنگ بزنین ....

تو این ماه خاص چهره ی شهر مقدس ما هم خاص شده ،حال و هوایی که تو این روزا تجربه میکنیم خیلی خوبه خیلی صمیمی و پر شور .... کاش این ماه باشناخت بیشتر همراه باشه برای همه و برای من. خواهری گلم از هفته قبل رفتن به دانشگاه رو شروع کرده ،و من از این روزا دارم لذت میبرم خصوصا این که هم رشته شدیم و نظراتمون رو با یک زبان بیان میکنیم ..... خدایا شکرت ازتمام خوبی ها.... از شنبه پیش تعمیرات خونه جدید رو شروع کردیم و بیصبرانه منتظر اتمامش هستم ....کاش زودتر تموم بشه و حس خونه جدید رو تجربه کنم اونم بعد هفده سال!