🌠سیاره

جمعه ها برام یه روز غم انگیزه نه به خاطر اینکه جمعست ...نمیدونم چه حسی توی آخرین روز هفته هست که دوست دارم نباشه تو هیچ تقویمی. +فردا شروع دوباره کلاسم ،تمرينم متوسط بوده و جسته گریخته ،خدا کنه از پسش بربيام.حوصله انتقاد ندارم حتی یه کوچولو !  

فدای تو عزیزم که با دیدنت با خنده هات با حرف زدنت به خودم ميبالم ،به خودم ميبالم از اینکه خواهر تو ام از اینکه چه روزایی رو با تو سپری کردم چه خاطراتی با تو فرشته کوچولو داشتم ... دوست داشتم الان تو بزرگ نبودی و یه نوزاد فسقلی بودی که همش ازت مراقبت میکردم و باهات غرق شادی میشدم ،هرچند که همین الانشم بوی اون زمان ها رو با خودت داری ...خواهرم دوستت دارم اونقدر که نمیشه بیان کرد توی هیچ مقیاسی به هیچ زبونی با هیچ احساسی ،فقط بدون به امید تو زنده ام و با وجود تو زندگی رو دوست دارم ،حضورت اميد من به آیندست پ ن :عزیزترینم خواهرم شعرهای قشنگش ،با پیشنهاد من موندگار میکنه توی وبلاگی با آدرس....

دیشب هم نرفتیم خونه عمو حمید ،به بابام زنگ زده بود ...بابام هم کار داشت دیشب واقعا ،اونم گفته بود من ميرم دنبال بچه ها شما بعد از تموم شدن کارت بیا بابام بهونه آورده بود که بچه ها کلاس دارن و الان خونه نیستن ...اینا اطلاعاتی بود که بابام تو تماسش به خواهرم گفت،اون لحظه من حمام بودم و خواهرم این اطلاعات از پشت در مو به مو و بدون هیچ کم و کاستی تحویلم میداد !خلاصه اونم راضی نشده بود و دو بار به خونه و يبار هم به گوشی من زنگ زد که منم خیلی عجیب بود که گوشیم شارژ نداشت و خاموش شده بود...نمیدونم واقعا اینم عمو که من دارم بین من و خواهرم فرق ميذاره و انگار خواهر عزیزتر از جونم دشمنشه ،زنش که وقتی ما دوتا رو می بینه انگار با عزرائیل طرفه ...اینا هم...

نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند مثل آسمانی که امشب می بارد.... و اینک باران بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند و چشمانم را نوازش می دهد تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم

تا الان که ما برفی ندیدیم !ولی هوا حسابی سرد شده و مه همه جا رو گرفته ،باز جای شکرش باقیه که هوا سرده و میشه زمستون نیومده رو احساس کرد ... اينجام که حسابی خلوت شده ،خیلی از دوستايي که اینجا بودن نيستن و کمتر میان ،منم حوصله اینجا رو ندارم .شاید دیگه نیام آخه خسته شدم حتی از اینجا که واقعا دوستش داشتم .

طبق پیش بینی های اعلام شده هواشناسی ،شرق ایران برف خواهد آمد .کاش راست باشه ... فردا شب خونه عموی کوچيکم دعوتیم ،طبق معمول نخواهیم رفت ،چون خونه اون دوتای ديگم نرفتیم !  

۸ ماه و ۸ روز که با وبلاگم زندگی میکنم ،چقدر جالب .منی که اصلا تصمیم نداشتم انقدر این وبلاگ بطور جدی ادامه بدم ،الان شده یکی از مهمترین چیزایی که بهش توجه میکنم !تو بدترین روزاي زندگیم که ناامیدی و غم من احاطه کرده بود این وبلاگ ساختم اما الان شده محلی واسه ارامشم واسه نوشتن حس های درونی و اتفاقايي که من متحول میکنه و ...

داریم به شنبه نزدیک میشیم ،دوباره کلاس دارم ...به خاطر دو هفته تعطیلی تنبل شدم و حس رفتن ندارم ،حتی خوبم تمرین نمیکنم . شاید یکشنبه هم  ساز شناسی باشه ،اما امیدوارم اینطور نشه ،اصلا حس تابستون ندارم اون موقع خیلی مشتاق تر بودم ،الان دوست ندارم استرس زیادی رو تجربه کنم ...با وضعی که پیش اومده دوست دارم همش تو خونه باشم تا شاید دلم آروم بگیره ،حتی اگه کاری هم انجام ندم باز آرامش بیشتری دارم ...حسم دقیقا مثل خواهرمه .

دیشب برخلاف میلم که دوست داشتم زود بخوابم ،خوابم نبرد.صبح ساعت 7خوابيدم و نتونستم با خواهرم برم کلاس ...